Profesor Zbigniew Puzewicz był pionierem techniki laserowej w Polsce. W sierpniu 1963 roku kierowany przez niego zespół Wojskowej Akademii Technicznej uruchomił pierwszy polski laser helowo-neonowy. Jeszcze w tym samym roku w WAT uruchomiono laser rubinowy, na którego bazie powstał koagulator okulistyczny. W 1965 roku urządzenie wykorzystano w zabiegu leczenia siatkówki. W kolejnych latach zespół rozwijał technikę laserową również na potrzeby chirurgii i laryngologii.
W 1975 roku profesorowie Janusz Groszkowski i Bohdan Paszkowski określili prof. Puzewicza mianem „twórcy szkoły w zakresie nauki i techniki laserowej oraz jej szerokich zastosowań”. Szczególnie wysoko ocenili jego umiejętność przekładania teorii matematyczno-fizycznej na praktyczne rozwiązania. Dzięki temu, że członkowie zespołu uzupełniali się wiedzą i doświadczeniem, mogli prowadzić badania z dużą samodzielnością oraz opracowywać w kraju lasery, urządzenia medyczne i dalmierze wojskowe.
Ważną częścią dorobku prof. Puzewicza było kształcenie specjalistów. Zorganizował Instytut Elektroniki Kwantowej WAT, a pod jego kierunkiem powstało dwadzieścia rozpraw doktorskich. W ten sposób pracom nad nowymi urządzeniami towarzyszyło kształcenie kolejnego pokolenia badaczy i konstruktorów.